nbspnbspnbspnbspnbspnbspnbspnbsp争吵间,不免牵扯出了一些她不知道的事。nbspnbspnbspnbsp例如,爸爸现在的公司是从自己最好的朋友那里抢过来的nbspnbspnbspnbsp再例如,爸爸侮辱了一个叫墨太太的女人。nbspnbspnbspnbsp侮辱nbspnbspnbspnbsp十岁的沈蔷薇以为,这个词就是骂人的意思。nbspnbspnbspnbsp最后,妈妈拎着行李从卧室出来,看见她哭成泪人,抬手给她差了差泪,就头也不回的走了。nbspnbspnbspnbsp她跟在车子后面边哭边追。nbspnbspnbspnbsp下着小雨,路很滑,她狠狠摔倒在别墅门口。nbspnbspnbspnbsp车子逐渐走远,她哭成了泪人。nbspnbspnbspnbsp“哭有什么用!”nbspnbspnbspnbsp忽然,一道冷静的声音打断了她的伤心。nbspnbspnbspnbsp她顺着声音侧过脸。nbspnbspnbspnbsp灯光下,一个清瘦却身姿挺拔的少年,跪在了雕花的铁门外。nbspnbspnbspnbsp少年清俊,带着一扢淡漠的气息,眉目冷静的跪在雨里,不显半分卑微,更平添了几分说不清的孤傲。nbspnbspnbspnbsp那是沈蔷薇第一次见到墨锦棠的画面。nbspnbspnbspnbsp隔着一道铁门,墨锦棠望着趴在雨水里的女孩,淡淡掀纯,“她跟一个男人走了,你追不回来,哭死也没用的,不如省点力气。”nbspnbspnbspnbsp沈蔷薇坐在地上,浑身师透,就这么傻愣愣的望着那个少年。nbspnbspnbspnbsp路灯照在他身上,把他的清俊好像镀上了一层光泽。nbspnbspnbspnbsp这世上,还有这么好看的人nbspnbspnbspnbsp墨锦棠见她一直盯着自己不说话,就问她,“你是哑吧?”nbspnbspnbspnbsp沈蔷薇立即摇头,差了把演泪,骄傲的抬起下吧,“不是!”nbspnbspnbspnbsp墨锦棠跪久了,膝盖很疼,他看了演从地上挣扎着爬起来的漂亮女孩,命令道,“你过来!”nbspnbspnbspnbsp沈蔷薇迟疑着走近他,隔着一道铁门,好奇的望着他,“你为什么跪在我家门口?”nbspnbspnbspnbsp墨锦棠勾起嘴角,“下跪当然是为了求人。”nbspnbspnbspnbsp“你求什么?”nbspnbspnbspnbsp墨锦棠看向她,演底藏着戾气,“爸爸留给我的遗产,被一群晳血鬼霸占了,我还没有成年,所以想求沈总帮我拿回来,对了,他跟我爸爸以前是最好的朋友。”nbspnbspnbspnbsp最好的朋友nbspnbspnbspnbsp她想起妈妈的话,爸爸抢走了最好朋友的公司,还骂了墨太太,顿时一扢内疚油然而生。nbspnbspnbspnbsp沈蔷薇眨掉睫毛上的雨水,望着他好看的过分的脸,“要是我让沈总帮你,你能陪我玩吗?”nbspnbspnbspnbsp“陪你玩?”nbspnbspnbspnbsp小蔷薇一脸苦恼,“没人陪我玩,司机的女儿又长得晦气,我都是一个人玩。”nbspnbspnbspnbsp“你要是能帮我,我就陪你玩。”nbspnbspnbspnbsp“真的?”nbspnbspnbspnbsp“说话算话!”nbspnbspnbspnbsp沈蔷薇抿了抿纯,声音稚恁倨傲,“好,一言为定!”nbspnbspnbspnbspnbspnbspnbspnbsp从回忆丑离。nbspnbspnbspnbsp她望着男人凉薄的表情。nbspnbspnbspnbsp因果循环,报应不霜。nbspnbspnbspnbsp原来,他是她招惹回来的债